Soefi Museum

Stichting Soefi Museum Pir-o-Murshid Musharaff Khan

 

Sayajirao, 1863-1939

de Gaekwad van Baroda in de tijd van Maulabakhsh
    Maharaja van 1875-1939

Sayajirao

Sayaji Rao staat bekend als een verlicht heerser, maar stond niet op al te goede voet met de Engelsen, vanwege zijn gevoel van onafhankelijkheid: hij steunde het Indiase Nationale Congres. (Alhoewel de vorstendommen enige autonomie mochten behouden na de opstand in 1857 stond heel India toch onder direct Engels bestuur.) Tijdens de grote historische Delhi Darbar in 1911 toonde de Gaekwad zijn onafhankelijkheid tegenover Koning George V, die Keizer was van India, door tegen de Britse wens in geen juwelen te dragen. Evenmin boog hij driemaal voor de Keizer, maar slechts eenmaal en niet al te diep, en hij draaide de Keizer ook nog de rug toe toen hij wegliep.Toch verkreeg de Gaekwad in 1919 de onderscheiding tot Grootcommandeur van het Indiase Keizerrijk. (GCIE)

 

Sayaji Rao had een goed oog voor talent, en wist talent aan zich te binden (zoals Ustad Maulabakhsh en Ustad Inayat Khan), Hij opende scholen voor gratis onderwijs en stimuleerde opvoeding op grote schaal. ‘India moet eens ophouden, zei hij, een land te zijn van alleen landbouw, en moet zich een plaats verwerven tussen de belangrijke naties van handel en landbouw. Ik kan niets bedenken dat belangrijker is dan filosofie naar het Westen brengen en kennis te nemen van haar wetenschap; de zuiverheid van leven naar Europa en haar hogere politieke idealen bereiken; spiritualiteit te laten doordringen tot de Amerikaanse mind en de zakelijke wijze van handelen van de kooplui verwerven.’ De Kunsttempel werd geopend, en de GayanShala opgericht, de Muziek Academie, waarvan Ustad Maulabakhsh de oprichter en eerste directeur werd.

Vermeldenswaard is het verhaal in 'Pages in the Life of a Sufi, hdst. The Maharaja of Baroda'.