Soefi Museum

Stichting Soefi Museum Pir-o-Murshid Musharaff Khan

Op een dag, een zondag, was er in Wissous nogal wat bezoek uit Parijs, in Murshid's tuin. Het was in augustus en er dreigde plotseling een onweersbui te komen. De lucht werd donker en een flinke wind stak op. Begum, de broers, kinderen en bezoekers vluchtten snel de grote kamer in. Ik was de laatste en wilde juist de glazen tuindeur openen om ook naar binnen te glippen toen ik even omkeek of Murshid ook kwam. Wat ik toen zal kan ik nooit vergeten. Murshid stond rustig als een grootse figuur, de storm trotserend of in zich opnemend op een laag heuveltje. De dorre blaren en stof zwiepten, door de wind gedreven, om hem heen. Zijn haren wapperden in de wind. Hij stond dáár als een profeet uit de Bijbel, een Mozes, een Abraham. Hij bemerkte er niets van, dat ik hem zag. Binnen kakelden de bezoekers en kinderen, daar buiten het contrast van de eeuwige krachten der natuur in hun grootheid mét Murshid.